Turystyka – rozważania Zbigniewa Judy

Aktualności Felietony Nasza okolica Turystyka

Rozwój Gminy Pacanów – rozważania Zbigniewa Judy z dnia 8 sierpnia 2018 roku

Dobrze się stało, że w strategii Gminy Pacanów wiele dziedzin określono jako zrównoważone w rozwoju. Należą do nich m.in.: turystyka i kultura dziecięca. Turystyka przynosi najszybsze efekty, jej rozwój może się odbywać szerokim frontem i przy dużym udziale społecznym. Ponadto turystyka wykorzystuje różne walory: położenie geograficzne, zasoby naturalne, klimat i operatywność obywateli.

Z opinii wielu specjalistów wynika, że Gmina Pacanów m.in.: ze względu na swoje położenie, ukształtowanie terenu i wciąż żywe legendy posiada duże zasoby turystyczne.

I trzeba sobie powiedzieć wyraźnie, że jak dotąd te walory nie są należycie wykorzystywane. Stąd przed wszystkimi mieszkańcami poważne zadanie – doprowadzić wspólnie, przy powszechnym udziale, do tego aby nasza Gmina stała się w pełni turystyczna. Wydaje się, że stosowne władze winny opracować szczegółowy plan działań w tym zakresie. I znów na plan pierwszy wysuwa się informacja na temat infrastruktury i istniejących możliwości. Wydaje się, że wszystko powinno się zacząć od praw miejskich Pacanowa, jego terytorium, granic i uwarunkowań. Musimy przy tym pamiętać, że turystyka nie może odnosić się tylko do Pacanowa, ale do całej gminy.

Przecież hotele, miejsca rekreacji i wypoczynku nie muszą powstawać w Pacanowie. Ale wokół mamy piękne wioski i miejscowości, które Stwórca powołał dla celów turystycznych, np. Niegosławice. Ta cicha i urokliwie położona wioska, to prawdziwa baza. Niegosławice położone są wzdłuż rzeczki zwanej Struga Niegosławska zabudowanej przy dwóch drogach dojazdowych z Pacanowa. Wierzby i małe stawki hodowlane, położone po obu stronach rzeczki, nadawały krajobrazowi niesamowitego uroku, spokoju i błogości. Ja tych stawków rybnych przy gospodarstwach z okresu przed II wojną światową naliczyłem 9, a obecnie zero. Liczne sady śliwkowe i jabłoni wymarły. A pastwiska po obu stronach owej rzeczki pełne niegdyś krów, owiec i koni zostały zaorane z braku hodowli bydlęcej.

Gdyby przywrócić tylko te walory sprzed lat, Niegosławice mogłyby być perełką agroturystyczną gminy. A przecież mamy duże akweny, które mogą podjąć działalność turystyczną, rentowniejszą od hodowli ryb. Własne lasy Sroczkowa i pobliskie Beszowej, i Łubnic, bogate w grzyby, wzbogacają naszą ofertę. Walory naturalne wałów ochronnych Wisły powinny być wykorzystane do tworzenia różnego rodzaju ścieżek. Prężnie rozwijające się wioski, położone po prawej stronie Wisły, są niewątpliwą bazą turystyczną i gromadzą ludzi zdolnych do nowych wyzwań, dowodem czego uprawy warzyw w tunelach.

Na terenie gminy występuje obszar Solecko-Pacanowski zaliczony do krajobrazu chronionego, na którym znajdują się wioski zaopatrzone w energię elektryczną, wodę, gaz i skanalizowane. Wioski te są zadbane i mogą zająć się świadczeniem usług turystycznych.

Posiadamy wiele pomników przyrody. Zabytkowe kościoły w Pacanowie, Zborówku, Biechowie i Beszowej. W Grabowicy istniało (sam udzielałem pomocy) zbiorowisko narzędzi i maszyn rolniczych obecnie zapomnianych, wypartych przez nowoczesny sprzęt klasy światowej. Wsie położone nad kanałem Strumień – od Woli Biechowskiej, poprzez Słupię, Karsy a na Grabowicy czy Komorowie kończąc – należą także do pięknie położonych, zadbanych i z powodzeniem mogłyby podjąć działalność agroturystyczną. Obok tego znaleziska archeologiczne, dotąd niedostępne dla społeczeństwa, powinny zainteresować turystów.

Zresztą możliwości jest tak dużo, że nie sposób ich opisywać. Moim skromnym zdaniem wystarczy dobrze pomyśleć, pomysł skonsultować ze specjalistami, zorientować się czy istnieje możliwość pomocy finansowej ze strony państwa lub UE, zbilansować zakres robót związanych z otwarciem działalności z posiadanymi środkami finansowymi i wchodzić w nową działalność w dziedzinie turystyki. Daje ona duże możliwości rozwoju, jest na ogół rentowna i nienarażana na dużą konkurencję, a zwłaszcza na konkurencję niezdrową. Ryzyko bankructwa jest niskie.

Łączę pozdrowienia, Z. E. Juda

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *