Ruszyła budowa domu dziecka

Aktualności Gorący temat

Po wielu staraniach w lipcu ruszyła budowa nowego obiektu dla Placówki Opiekuńczo – Wychowawczej prowadzonej przez Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego w Pacanowie na ul Radziwiłłówka 4. Będzie to w pełni nowoczesny, zgodny z rygorystycznymi wymogami unijnymi i polskimi dla tego rodzaju placówek, budynek z wyposażeniem. Wzniesie go sprawdzona już na naszym lokalnym rynku firma „Budkom” Leszka Świątka z Oleśnicy (jej dziełem jest między innymi nowa część klasztorna i jeden z najpiękniejszych obiektów sakralnych – kaplica przyklasztorna w Pacanowie, przedszkole w Pacanowie, czy hala sportowa w Ratajach).

Obiekt w stanie surowym ma stanąć we wrześniu 2020 roku. Po zrealizowaniu całości będzie to jedna z najnowocześniejszych placówek tego typu w regionie, która stanie się kolejnym, ważnym wyróżnikiem miasta i gminy Pacanów. Aktualnie trwają prace budowlane przy fundamentach – zbrojenie ław, szalowanie pod betonowanie.

Organem prowadzącym placówkę, która w pełnej nazwie brzmi „Placówka Opiekuńczo – Wychowawcza Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego im. błogosławionego Gwidona z Montpellier” jest Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek. W jaki sposób trafiły do Pacanowa i jak kształtowała się ich działalność w naszej gminie?

Obecny obiekt zakonny i placówka – wraz z terenem wokół niego – należały niegdyś do Ks. Macieja i Krystyny Radziwiłł. Mieszkali oni w pobliskiej miejscowości – Słupi (dzisiejszy Dom Pomocy Społecznej prowadzony przez Siostry Albertynki), natomiast w Pacanowie posiadali rozległy ogród, murowaną stajnię dworską (budynek dzisiejszej placówki), zabudowania gospodarcze oraz dom, w którym mieszkał ich zarządca. W roku 1936  Siostrom Kanoniczkom  spalił się klasztor w Stopnicy, miejscowości znajdującej się 10 kilometrów od Pacanowa. Siostry, zbierając fundusze na jego odbudowę, udały się też do pałacu księcia Radziwiłła w Słupi. Książę, zamiast wsparcia na odbudowę klasztoru, ofiarował 3-hektarową parcelę w Pacanowie wraz z zabudowaniami, z intencją prowadzenia dzieła charytatywno – oświatowego. Budynek mieszkalny rządcy został przekształcony na klasztor a stajnia wyremontowana i po przebudowie przysposobiona na szkolę handlowa z internatem dla dziewcząt oraz przedszkole dla miejscowych dzieci. Szkoła i przedszkole zaczęły już funkcjonować w roku 1937. Księżna Krystyna Radziwiłł wielokrotnie udzielała tu wsparcia materialnego starając się o odzież dla dzieci i ich dożywianie. W okresie okupacji hitlerowskiej budynek domu spełniał różne funkcje. Były tu szpital wojskowy, w którym siostry udzielały pomocy sanitarnej rannym żołnierzom i cywilom przywożonym przez „Czerwony Krzyż”, funkcjonowała szkoła handlowa,  kuchnia dla ludzi biednych. Po zakończeniu działań wojennych w roku 1945 powstała Trzyletnia Szkoła Żeńska Krawiecka im. Opatrzności Bożej, Społeczny Dom Dziecka dla sierot wojennych a potem  przedszkole dla dzieci z Pacanowa. W roku 1962 władze państwowe, mając zastrzeżenia do wychowania dzieci i młodzieży w duchu religijnym, zlikwidowały Dom Dziecka i przedszkole, zezwolono natomiast na otwarcie Zakładu Wychowawczego dla dziewcząt z lekkim upośledzeniem umysłowym i utworzenie Szkoły Specjalnej. W roku1974  Kuratorium Oświaty i Wychowania w Kielcach przeprofilowało Zakład Wychowawczy dla dziewcząt na Zakład Wychowawczy dla chłopców z umiarkowanym i znacznym upośledzeniem umysłowym oraz szkołę specjalną przekształcono na Szkołę Życia. W1990 roku Kuratorium w Kielcach rozwiązało Szkołę Życia, która była szkolą państwową z nauczycielami świeckimi. W tej sytuacji uległ likwidacji również Zakład Wychowawczy, ponieważ dzieci nie miałyby gdzie chodzić do szkoły. W roku 1989 po transformacji ustrojowej w Polsce kościół i zgromadzenia zakonne odzyskały możliwość prowadzenia szkół oraz placówek oświatowych. Mając bazę z wyposażeniem Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego wystąpiło do Ministerstwa Edukacji Narodowej z prośbą o umożliwienie otwarcia Domu Dziecka dla dzieci i młodzieży żeńskiej.                                      

Decyzją z dnia 6 czerwca 1991 roku Dom Dziecka rozpoczął działalność. W 1995 roku Placówka Opiekuńczo – Wychowawcza w Pacanowie otrzymała imię Błogosławionego Gwidona z Montpellier – założyciela Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego.  W 1996 roku na placu przed budynkiem odsłonięto i poświęcono okazały pomnik patrona i od tej pory dla użytku wewnętrznego dom dziecka (oficjalnie Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza) w Pacanowie nazywany jest Domem Ojca Gwidona. Obecnie placówka nadal funkcjonuje w obiekcie podarowanym przez księcia Radziwiłła i składa się z dwóch części – parterowej, i części zagospodarowanego poddasza budynku – piętrowej. Są  tu pokoje dwu i trzy osobowe dla wychowanków starszych oraz cztero i pięcioosobowe dla młodszych dzieci.  Zorganizowane są w budynku sale: rekreacyjna, artystyczna, komputerowa, sala do ćwiczeń z zakresu integracji sensorycznej, świetlica, biblioteka, jadalnia i na placu okalającym obiekt – bogato wyposażony plac zabaw, boiska do gier zespołowych, sektor rekreacyjny i wypoczynkowy. Podopieczni, niepełnoletni mieszkańcy placówki mają zapewnioną całodobową opiekę. Utrzymanie prowadzonej przez siostry placówki, pod rygorem wprowadzanych w Polsce regulacji UE w sprawie tego typu działalności publicznej, przyspieszyły  niejako starania o budowę nowego obiektu, gdyż obecny już nie spełnia standartów nałożonych nowymi przepisami. Poza tym aktualna siedziba – mimo wielu zabiegów – ma już swoje lata i jej czas w wykorzystaniu do wskazanego celu dobiega końca. Zaangażowanie i kilkuletnie starania o fundusze na budowę przez Matkę Generalną Zakonu, kierownictwo placówki i przełożone domu zakonnego w Pacanowie zaowocowały szczęśliwym finałem i … ruszyła budowa.

Robert Gwóźdź

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *