Krzycząca nieobecność

Aktualności Felietony Historia

Przybyli do Pacanowa w połowie XV wieku. Czterysta lat później stanowili już 2/3 ludności. Zostali wywiezieni do Auschwitz 18 XI 1942 roku. Zniknęli z przestrzeni miasta, kultury, obyczaju, pozostawiając po sobie krzyczącą nieobecność.

Zostały tylko ślady. W ziemi i w ludzkiej pamięci.  Dzięki nim wytrwały badacz historii okolicy Henryk Góra odnalazł stare macewy. Potem Katarzyna Cudna podjęła się koordynowania programu „Szkoła Dialogu”. Młodzież zaczęła poznawać miejsca, gdzie w Pacanowie były synagogi, cmentarz, olejarnia, łaźnia, getto. Zaczęła poznawać ludzi. Spotkała się z Jasmine Bakalarz, której przodkowie mieszkali tu przed laty. Wysłuchała jej opowieści o kolejach losu rodziny, obejrzała stare zdjęcia i dokumenty.

Po trzech miesiącach działania „Szkoły Dialogu” powstał Społeczny Komitet Budowy Lapidarium ze znalezionych macew.  W skład grupy weszła młodzież, a także Europejskie Centrum Bajki, Henryk Góra, Forum Dialogu. Samorządowcy popierają projekt i namawiają, żeby sama młodzież zaprojektowała formę upamiętnienia.

Gdy idąc przez Rynek mijam wycieczkę zaciekawionych pacanowian po miejscach związanych z historią Żydów, jestem dumny. Trzeba się cofnąć w czasie, żeby poznać. Zrozumieć. Żeby wzbogacić swoje wnętrze. Żeby już nigdy nie było antysemityzmu.

J.C.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *